dokuz aylık mucizevi bir macera...O'na tutluydum...O'nun bir parçasıydım...O'ydum...ama yaşamak kopmaktı...doğumda bir kopuştu....parçalanıştı bir nevi...Annemin doğum anındaki haykırışısancıdan değil benden kopmak istemeyişinin bir nedeniydi...Biliyordu annem..Başka hiçbir canlının dokuz ay boyunca içinde O olarak yaşayamayacağını..Artık yalnızdı annem...Yalnız ve çaresiz...şimdi bende öyle...yüreğimin yanışını içinde hissediyor musun artık