Çocuklar eğitimleri esnasında hem sosyal hem de psikolojik yönden farklı gelişmeler kaydediyorlar. VKV Amerikan Hastanesi Pediatri Bölümü’nden Pedagog Güzide Soyak, çocuğun eğitiminde anne ve babanın tutumu konusunda ipuçları veriyor. Çocuğun eğitiminde kreş mi, anne mi daha fazla önemlidir? Çocukluğun ilk yıllarında temel güven duygusunun oluşumunda anne-çocuk ilişkisi çok önemlidir. Anne, çocuğun temel ihtiyaçlarını karşılayan, güvendiği kişidir. Anne-çocuk arasındaki ilişki olumlu geliştiği takdirde çocuğun sosyal yaşamının en önemli adımı olan okul öncesi kurumunu da kabulü kolay olacaktır. İhtiyaçları görülen, saygı gösterilen ve tutarlı davranılan çocuk kendisi ile ilgili olumlu algı geliştirecektir. Okul öncesi kurumlar, çocukların ailesi dışında tanıdığı ilk ve en büyük sosyal ortamdır. Burada ilgi ve becerilerini keşfederken sosyal sınırları da öğrenecektir. Anne dışında ilk defa öğreten ve temel bakımını takip eden bir figürle, öğretmenle karşılaşacaktır. Kavram becerileri gelişirken fiziksel, sosyal ve duygusal gelişimi de hızlanacaktır. Anne – babanın tutumu nasıl olmalıdır? Genel tutumlarımız içinde aşırı koruyucu davranma dikkat çekmektedir. Çocukların hangi yaş döneminde, hangi beceriyi kazanması gerektiği bilinmekle birlikte daha kısa sürede yapılan ve kendilerinin uğraşmasını en aza indiren anne merkezli eğitim tercih edilmektedir. Tuvalet eğitiminin kazanılması için acele ederken 3 yaşındaki çocuğun kendi başına yemek yemesine izin verilmemektedir. Zamanında kazanılmayan temel beceriler ilerleyen yıllarda sorumluluklarını üzerine almaktan kaçan çocuk tablosunu ortaya çıkartmaktadır. Sürekli hatırlatılan beceriler anne-çocuk ilişkisinin bozulmasına neden olmaktadır. Bağımlı ilişki, çatışmalı ilişkiye kolaylıkla dönmektedir. Okula başlama yaşı kaç olmalıdır? 2 yaş sonrasında oyun grupları adı altında çocuğun sadece 2-3 yaşıtı ile serbest oyun oynadığı, annelerinin yanından ayrılmadığı en fazla 2 saatlik yuva deneyimi ile başlanabilir. Haftanın bir-iki günü bu tekrarlanabilir. Bu dönemde farklı ortama alışan ve anneyi daha az kontrol eden çocuklar için ayrılmanın dikkatli düzenlendiği bir yuvada 3 yaş sonrasında her gün 3 saatlik programlara katılınabilir. Çocuğun uyumuna bakılarak süre ve gün artırılabilir. Kreş ve yuvaların çocuğun sosyal ve psikolojik gelişimindeki önemi nedir? Çocuk anaokulunda sosyal kabul ve sınırları öğrenir. Beraber yapılan temel becerilere yönelik tekrarlar gelişmesini sağlar. Arkadaşları ile yemek yerken, oyun oynarken bireysel değil, grup sınırlarını da öğrenir. Becerileri gelişen çocuk kendini keşfeder. Diğer çocuklarla arasındaki farkı görür. Rekabet duygusu gelişir. Bebeksi, bağımlı davranış tepkileri kabul edilmediği için sorumluluklarını süratle üstüne alır. Duygusal gelişimi de hızla ilerler. Anneye bağlılığın yararları ya da zararları neler olabilir? Bebekliğin ilk yıllarında anne-bebek arasında bağımlı bir ilişki vardır. Bebeğin bakımından sorumlu kişi annedir. İhtiyaçları karşılanırken annenin tutarlı ve yeterli ilgisi temel güven duygusunun da oluşmasını sağlar. Anne-çocuk arasındaki bu bağımlı ilişkinin çocuğun becerilerinin gelişmesi ve bireyselleşmesinin artması ile azalması beklenir.

okudum cnm çok sağoll..valla hep diyom hüloşş bebeğin varsa çalışmıcaksın ben onu bilir onu sölerimm..kendin bakcaksın çocuğunaaa..ben üzülüyom çokk

hayat sartları zor
her anne kendısı buyutmek ıstıyo tabıkı ama malesef olmuyo bu sartlarda...
ve suda var cocuklarımıza ıyı bı gelecek hazırlamak ıcın calısıyoruz...hayırlısıyla ıyı bır egıtım verebılırız onlara...

mecburen çalışıyoz,yoksa kim ister sabahın köründe uyuyan çocuğu uyandır,giydir,yolla

ben bu yıl ucretsız ızın aldım...en azından bır yasına kadar benımle gecırsın..
gerektıgınde tek basına bırakıyorum oyun oynuyor
 
her anı her dakıkasını gormek guzel...
 
 

ben anasınıfı öğretmeniyim.bana sorulursa tabiki anne yanında büyüei taraftarıyım.şuan 11,5 aylık bakıcı bakıyor.13.30da dersim bitiyor.vakit kaybetmeden oğlumu yavrumu kucağıma almaya çalışıyorum.eksikliğimi hissetsin istemiyorum.vakti gelince tabiki kreşe de gidecek kızlar.kreşler sadece bakım değil eğitim vasfını da taşıyor.o nedenle kreş,anaokulu ve anasınıfına göndermek bi anasınıfı öğretmeni olarak bana yadırganacak bir durum gibi gelmiyor.hepimiz vatanımız dolaylı olarak çocuklarımız için çalışıyoruz.onlarla geçirdiğimiz zamanı kaliteli olarak geçirir,sevgi ve güveb duygusuu aşılarsak kaygı duyulacak bir konu kalmaz

bende annenin en az 1 yaşına kadar bebeğinin yanında olması taraftarıyım.. ama evlerin içini bilemeyiz. neler yaşanıyor nasıl geçiniliyor.. o yüzden de çok fazla ön yargılı olmak istemiyorum.
 
ben mesela şuan çalışmıyorum. bebeğimi bırakacak kimsem yok! ama olsada bırakıp çalışamam daha çok küçük! ve ben her anını yaşamak istiyorum. ilerde oğlum anne benim dişim ne zaman çıktı dediğinde hatırlamıyorum demek istemiyorum! bu bana çok acı verir şahsen! eşimin getirdiği parayla da yetiniyorum çok şükür. o yüzden ben kendi adıma en az 2-3 yaşına gelene kadar çalışmayı düşünmüyorum. bakıcıya falan zaten aslaaaaaaaa güvenmem! olurda annemlerin yakınına taşınabilme gibi bi durumumuz olursa bi tek ona güvenip bırakırım çocuğumu. ama dediğim oda en az 2-3 yaşında olmalı.

Arkadaşlar bir de şöyle düşünelim: yıllarca okumuş iyi bir eğitim almışsın, çok sevdiğin bir işin var ve kariyer basamaklarını hızla tırmanmışsın, maddi manevi iyi bir noktadasın.. ancak bulunduğun pozisyonda ücretsiz izin alma gibi bir lüksün yok çünkü işyerinde herkes senin işe dönmeni bekliyor ve işler nasıl gidiyor diye için içini yiyor her gün..
 
siz olsanız ne yapardınız? benim durumum aynen bu şekilde. doğum iznim ve yıllık iznimi bitirince oğlum 4 aylıkken işime geri döneceğim, kızımı da bu şekilde büyüttüm.
 
ve ben öyle işkolik falan değilim, ailem herşeyden önde gelir, evime de çok düşkünüm ama bazen maddiyatın dışında sorumlulukların oluyor..

miraycım sende haklısın valla.. ii bi kariyer maddi manevi olanaklar kolay sağlanmıyor.. çok karışık bi durum aslında.. sen mesela bildiğim bir bankada müdürsün.. nasıl işi bırakıpta evde oturabilirsin.
 
ama şöyle de olabilir. zaten kariyerli bir işin var, işi bırakırsın çocuğunu büyütürsün. ee tecrübeli biri oalrakta belli bir zaman sonra iş bulman zor olmaz sanırım.. buda bi alternatif yani..

evet bebeğimm , bırak işten ayrılıp sonra başlama düşüncesini, izin bile alamıyorum.. vermediklerinden değil de işler aksıyor, hatta sağolsunlar iki güne bir arayıp yarım saat tlf onu bunu soruyorlar !

ama benim hayatta en büyük şansım ailem: annem-babam ve eşim her zaman destekler, çocuklarıma da annem bakıyor sağolsun büyük bir özenle.. onlar için her gün dua ediyorum, canlarım benim..
işte çalışan annenin dertleri ne olursa olsun bitmiyor, herşey dört dörtlük olsa da suçluluk duygusu hiç yakanı bırakmıyor :(

bu karar cok zor..
ben velı toplantısı yaptıgımda ogle arası bıle olsa gelen ıkı uc velı..
ılk soze başlarken sozyledığim cumle
 
Sız kımın ıcın calısıyorsunuz..
coluk cocuğunuz ıcın..
 
Çalışırken bazen cocuklarımızı ıhmal edıyoruz..
Benı  cok sorunlu ogrencılerımle ozel goruşmelerımde..
'aılem bana ozel oda yaptı.bılgısayarımı aldı,bır suru kıtap aldı..Benden tum notlarımı 5 ıstıyoralar..Ben onlardan bunları değil.. benımle ılgılenmesını ıstıyorum' dıye cevap veırıyorlar..
 
Düşünün kucuk cocukları benım bashsettıgım lıse öğrencılerı..
Velılerı okula geldıklerınde en az 1o gun  sorunlu öğrencıler derse katılımı artıyor.daha duzenlı dınlıyorlar..
 
Bazen cocugumuz ıcın para kazanalım derken bırseylerı ıhmal edıyoruz..
 
Onlarla ılgılenmedıgımıde parayla hedıyler alıp telafı edıyoruz..
 
cocuklarımızın hayalerrı ıdeallerı olmuyor..
sınıftakı calıskan öğrencıler hep maddı ımkanları kısıtlı öğrencıler..
Onların daha cok hayallerı ıdeallerı oluyor...
Ilk yıllarda unıversıteyı daha cok kazanıyorlar..
 

ben martta okula basliyicam..oglum 7 aylik falan olucak.mecburen ya krese vericem yada bakici tutucam tanidik bir kisiyi..
bu baslayacagim okul mecburi..ama sonrasinda 1 senede meslek uzeri okuyup devam edicem..oglumu tabiki kimsenin yaninda birakmak istemem.ama ilerde benimle dalga gecmesini istemem.hollandaca guzel konusamazsam cocuklar hep dalga geciyorlar:)yabanci bir ulkede annesinin dilini ogrenmis ve meslegini almis bir sekilde gormesini isterim..biraz zorluk cekecez ama napalim...ALLAH yardimcimiz olsun...nasil dayanicam oglumdan ayri kalmaya simdiden dusunuyorum