March of Dimes’ın yaptığı bir ankete göre doğum kusurları, erken doğum, emzirme ve suşi yemek hamile kadınların en büyük endişelerinden sadece birkaçı.
 
1,200 anne adayına verilen anket sonuçlarına göre kadınların %70’i doğum sancısından, %55’i doğum için hastaneye zamanında yetişememekten, %60’ı emzirmeyi doğru yapamayacağından, %59’u doğumdan sonra kilo verememekten korkuyor.
 
Hamileliğim süresince tuttuğum günlüğüme şimdi baktığımda o zamanlar ne kadar paranoyakça düşünceler taşıdığımı görüyorum. İlk 6 ay boyunca, “Nasılsa bu bebeği kaybedeceğim, eğer sağlıklı doğarsa mucize olacak” diye düşündüğümü daha dün gibi hatırlıyorum. Bu sebeple 7.aya girmeden bebeğime hiçbir şey almadım, aldırmadım. Kaç kere “Bebek hareket etmiyor, bir şeyler ters gidiyor” diyerek kendimi jinekologum Melih Aygün’ün koltuğunda bulduğumu hatırlıyorum. Açıkçası en başlarda utanıyordum ama sonraları kendimle barıştım ve kendimi olduğum gibi yani “paranoyak” kabul edip huzur buldum. Eşim bu hallerime hiç ses çıkarmadı ta ki ben eve portatif bir ultrason makinesi alsak teklifini ortaya atana kadar….(bu teklifi bende yaptım)
 
Şimdi komik geliyor o hallerim. Geriye dönüp bakınca aslında ne kadar da sağlıklı bir hamilelik geçirdiğimi görüyorum. Ama sahip olunacak olan o kadar kıymetli ki, o 9 ayda insan hiç olmadığı kadar endişeli oluyor!
 
Doğum ise tam bir bilinmezlikti. İnsanlara “ölüm” gibi diyordum. Kötü olduğundan değil; herkes için farklı olan bir deneyim olduğu için, daha önce başıma hiç gelmediği için, tabii biraz da korktuğum için… Hamilelik yaşamımda en dindar olduğum dönemdi diyebilirim. O kadar dua ettim ki o dönemde ermediysem bir daha ermem!
 
Hamileliği benim gibi yaşayanların varlığını haber aldıkça artık bu hallerin normal olduğuna inanıyorum. Ne mutlu sükûnetini koruyabilenlere; ben onlardan biri olamadım… Neyse ki, hamilelik korkularım beni hayatı yaşamaktan alıkoymadı. Kardeşimin düğününde yaklaşık 1 saat boyunca onunla birlikte masa masa dolaştım. Doğuma 1 ay kala annemle beraber CKM’de göbeğimde dans eden bir bebekle müzikal seyrettim. Cumartesi günleri, Bağdat caddesinde her köşe başında tuvalet ziyareti yaparak saatlerce dolaşmaya devam ettim. Doğuma 3 gün kalana kadar çalıştım. Dahası, her gün sporumu yapmaktan vazgeçmedim. Herhalde tüm bunları yapmak beni korkularımı daha da derinleştirmekten alıkoydu. Yoksa bendeki potansiyeli ne siz sorun ne ben söyleyeyim(alıntı)

çok doğru bir yazı
insan gereksiz endişelerle hep yıpratıyor kendini
en güzeli akışına bırakıp bu 9 ayı her anıyla yaşamak

bunu nette dolaşırken buldum kızlar çünkü bende de paranoya derecesine gelen takıntılar hasıl olmaya başladı
- gece uyanıyorum sırt üstü yatmışım bebeğe bir zarar verdim mi
- gündüz biraz yürüyorum ya da elime bi kaç poşet taşıyorum bir şey olmuş mudur
- ben bu bebeğin hareketlerini neden hissetmiyorum vs. vs. bu liste uzar gider
biliyorum manyaklık derecesine gelemeye başladı bunları kurup kurup şuanki gibi ağlamaya başlıyorum
hele de artık kontrollerim ayda bir olacak drumla konuşup beni yine iki haftada yada haftada bir çağırmasını rica etsem güler herhalde
neyse paranoyak bende durumlar böyle siz nasılsınız ya da nasılsınız paylaşmak ister misiniz??

nasıldınız diyecektim iki kere nasılsınız yazmışım:))
papatyam sorma yaa nasıl kurtulucam bundan bilmiyorum sürekli dua okuyorum kafamı başka şeylerle meşgul etmeye çalışıyorum ama yinede birden beynime hücum ediyor bu düşünceler
biliyorum anne stresi olunca bebeğe kan akışı azalıyormuş bu sefer buna takıyorum çocuk doğana kadar sıyırıcam kafayı :))

teşekkürler canım...

ne demek canım lafı olmaz:))

Evliliğinizde  büyük bir değişim yaratacak olan  bu güzel haber  beraberinde bir takım endişeleri de aklınıza getirebiliyor. Bu endişelerin varlığını   başlangıçta normal bir süreç olarak kabul ediyoruz. İlk kez yaşamanız , nasıl olacağını , neler yapmanız gerektiğini tam olarak bilememeniz ve büyük sorumluluk gerektiren  bu durum sizdeki endişelerin  kaynağını oluşturur.Bu endişelerin varlığı sağlıklı bir hamilelik süreci için ne zaman tehlike olmaya başlar sorusunun cevabı : bu endişelerin düzeyinin arttığı  zamanlardır.Yaşanan endişeler; anne adayının günlük yaşamını olumsuz etkilemeye  , eşi  ve çevresi ile iletişiminin bozulmasına neden olmaya başlamışsa  , duygudurumun kötüye gittiği ( kişinin zamanla mutsuzlaştığı )  veya bu mutsuzluğun  uzun sürdüğü , endişe yaratan düşüncelerin sıklaştığı,   bazen uyku düzeni ve iştahın bozulduğu durumlarla sıklıkla karşılaşılıyorsa  bir tehlike olarak algılanmalı ve kısa zamanda ortadan kaldırmak için gerekli çaba gösterilmelidir.Bu süreçte anne adayına destek olacak  ve onu rahatlatacak ilk kişi güvendiği doktorudur . Eşin ve yakın çevrenin desteği de tüm hamilelik süreci boyunca devam etmelidir.Doğum öncesinde genellikle yaşanan endişeler:Bebeğim  sağlıklı ve normal doğacak mı? Bu endişeye sahipseniz  ilk yapmanız gereken yakın çevrenizdeki birçok bebeğin  sağlıklı doğduğunu yeniden hatırlamak  ve bilimin bu konuda ne kadar ilerlediğini kendinize söylemektir. Artık birçok gelişmiş test doğum öncesi bir problem olup olmadığını tespit edebiliyor. Bebekle beraber bütün vücudum değişecek , eskisi gibi olamayacağım: Hamileliğiniz süresince bebeğinizi beslemek ve sağlıklı gelişimine destek olmak için kilo almanız otomatik bir sonuç olarak karşınıza çıkacaktır . Fakat  kilo alımını belli bir düzeyde tutmak da sizin elinizde . Bunu sağlamak için doktorunuzla  iletişim halinde olmanız, sizin ve bebeğiniz için verdiği listelere uymanız  ve kendinize doktorunuzun önerdiği düzeyde bir hareket alanı sağlamanız yeterli olacaktır .Kendinize güven bu süreçte çok önemlidir. Birçok anneye söylediğim ilk şey ; bu sürecin keyfini çıkarmak. Endişelerden  uzak ; her ayın  ve her ay bedeninizde yaşanan değişimlere karşı hissettiğiniz o anlatılmaz duyguların  tadına varmanız mutlu bir hamilelik için önemlidir .

İyi bir anne olabilecek miyim ? İyi bir anne olup olamayacağınızı anne olduktan sonra görebileceksiniz. Bu nedenle şimdiden bu düşünceyi uzaklaştırın ve sadece kendinize güvenin. Doktorunuzla sık sık iletişim halinde olun, neler yapmanız gerektiğini öğrenin, sağlıklı bir hamilelik için  güvenilir kaynaklardan yararlanın. Geçmişte iyi yaptığınız birkaç şeyi hatırlayın . Bunları başaran sizseniz iyi bir anne olmayı da başarabilirsiniz.Eşimle olan ilişkimde bir değişim olacak mı ? Bebekle birlikte eve  yeni bir hareket gelecek ve üzerinizdeki yük artacaktır .  Eskiden dışarı çıkabiliyorken bebekle birlikte enerjinizin düştüğünü ve evde daha fazla zaman geçirdiğinizi göreceksiniz. Sohbetlerinizin çoğunun konusu bebeğiniz olacak. Yani bir değişim elbette ki söz konusu. Yeterli sabır, destek  ve sevgi ile anne baba olmanın keyfini yaşayacak ve başlangıçtaki zor dönemleri birlikte aşacaksınız.Bebeğimi sevecek miyim ? Bu endişeyi dile getirmeyen ama yoğun bir şekilde hisseden anne sayısı az değildir. Yaklaşık dokuz ay boyunca hareketlerini hissettiğiniz, büyük emek verdiğiniz ve  merakla beklediğiniz bebeğinizi sevmeniz tabi ki beklenen bir duygu.  Doğum sonrasında hemen bu duyguyu hissedemeyen anne aslında normal bir süreç yaşar. Bu bağın oluşması için biraz zamana ihtiyaç duyabilirsiniz.(alıntı)mystical2011-05-02 12:36:05

canım benim sakin ol riskli dönemi atlattın çok şükür 2-3 hafta sonrA hareketleri de hissedeceksin sağlıkla kavuşacaksın yavruna

dehacım bence çok yıpratıyorsun kendini
sen inançlı bir insansin ve bilirsin ki rabbim ne derse o bizim çabalamamız nafile
ben strese girdiğim zamanlarda hep böyle düşünürdüm rabbime emanettik sonuçta halada öyleyiz
birde boş kalmak bu düşünceleri dahada tetikliyor
mesela benim o dönem çok yoğun olmasamda derslerim vardı
bir şekilde oyalıyordu beni
dersten çıktığım zaman yorgunluktan hiç fırsat olmuyordu öyle şeyleri düşünmeye
demem o ki canım kendini işle daha çok meşgul et birde dua et rabbime herşey onun elinde bunu hatırlat kendine
ve şu an rabbimin bir mucizesini yaşıyorsun
şu 9 ayın tadını çıkar
kendimide psikolog gibi hissettim bu arada
 
 
 
 
 
[QUOTE=deha]nasıldınız diyecektim iki kere nasılsınız yazmışım:))
papatyam sorma yaa nasıl kurtulucam bundan bilmiyorum sürekli dua okuyorum kafamı başka şeylerle meşgul etmeye çalışıyorum ama yinede birden beynime hücum ediyor bu düşünceler
biliyorum anne stresi olunca bebeğe kan akışı azalıyormuş bu sefer buna takıyorum çocuk doğana kadar sıyırıcam kafayı :))[/QUOTE]

canim bazen elimde olmuyo cok sukur atlattik riski ama o psikolojimden kurtulamadim insallah artik hissederim canimcim su hareketlerimizi de [QUOTE=meralper] canım benim sakin ol riskli dönemi atlattın çok şükür 2-3 hafta sonrA hareketleri de hissedeceksin sağlıkla kavuşacaksın yavruna
[/QUOTE]

papatyam canim tam psikologluk dimi durumum:)) saol canim inancliyim cok sukur ama cok farkli ya gece gozumu acar acmaz beynime hucum ediyor dusunceler ne zamandir islerle ilgilenemedigimden isimde cok ama   [QUOTE=papatyam26] dehacım bence çok yıpratıyorsun kendini
sen inançlı bir insansin ve bilirsin ki rabbim ne derse o bizim çabalamamız nafile
ben strese girdiğim zamanlarda hep böyle düşünürdüm rabbime emanettik sonuçta halada öyleyiz
birde boş kalmak bu düşünceleri dahada tetikliyor
mesela benim o dönem çok yoğun olmasamda derslerim vardı
bir şekilde oyalıyordu beni
dersten çıktığım zaman yorgunluktan hiç fırsat olmuyordu öyle şeyleri düşünmeye
demem o ki canım kendini işle daha çok meşgul et birde dua et rabbime herşey onun elinde bunu hatırlat kendine
ve şu an rabbimin bir mucizesini yaşıyorsun
şu 9 ayın tadını çıkar
kendimide psikolog gibi hissettim bu arada[IMG]http://www.gebelikveannelik.com/

estağfurullah dehacım psikologluk değilde kendini yıpratma diye söyledim
bak işlerinde çokmuş kendini çok yormadan onlara kanalize olsan eminim rahatlarsın

canimcim isleri yapiyorum gecmiyo bi turlu kendimi ne kadar versemde ama sizinle paylasinca azicik rahatladim bakalim ne kadar surecek

[QUOTE=deha]canimcim isleri yapiyorum gecmiyo bi turlu kendimi ne kadar versemde ama sizinle paylasinca azicik rahatladim bakalim ne kadar surecek [/QUOTE]
 
 
 
birde şöyle birşey birşey var canım çok takıyorum niye böyle dedikçe dahada takarsın kafaya
tabi bir yandanda aslında seni böyle yapan hormonların ele geçiriyorlar insanı malesef istesende sağlıklı düşünemiyorsun

papatyam kontrolum bir gelse valla iyi oldugnu ogrensem bebegin cok rahatliycam sanki insallah iyidir hormonlarsa suclusu delirmedigime de sevinicem:))) [QUOTE=papatyam26] [QUOTE=deha]canimcim isleri yapiyorum gecmiyo bi turlu kendimi ne kadar versemde ama sizinle paylasinca azicik rahatladim bakalim ne kadar surecek [/QUOTE]
 
 
 
birde şöyle birşey birşey var canım çok takıyorum niye böyle dedikçe dahada takarsın kafaya
tabi bir yandanda aslında seni böyle yapan hormonların ele geçiriyorlar insanı malesef istesende sağlıklı düşünemiyorsun[/QUOTE]

evet bu hamilelik endişesi bendede tavanlarda deham tam isabet bi konu olmuş:))hayatım sürekli endişe içinde geçiyor bebeğm benimle mi değil mi,bu ruh halimden ancak bebeğime aytel kürsi okuyarak kurtuluyorum ınş hepimiz kurtuluurz bu duygudan ama normalmiş demek ki:))

canim bende de tavanda ne yazikki dua okuyunca biraz rahatliyorum ama az sonra yine geliyorlar soldan soldan insallah saglikla kavusuruz bebislere

oyy canlarım yaa, Allah kolaylıklar versin inşallah.
Bende mi var acaba bi anormallik anlamadım, çok fazla endişe etmiyorum galiba. bazen meraklanıyorum acaba nasıl, napıyo keyfi yerinde mi ki diye. geceleri Ayetel kürsi, Felak Nas surelerini okuyorum. bazen konuşuyorum onla, öyle geçiyo günlerimiz. hatta bazen unutuyorum gibi oluyo, göbüşüme bakıyorum, dokunuyorum falan, yoğunlaşmaya çalışıyorum..
hormonlarla çok alakalı diye düşünüyorum kızlar. benimkiler çok altüst olmadı mı ki acaba, hani mide bulantısı falan da çok çekmiyorum ya, ona bağlıyorum.
Aneyyy olsa bi dert olmasa bi dert. ben de şimdi niye bu kadar hissisizim diye dert edeceme ha..

Kızlar Allah yardımcınız olsun. Sanırım endişelenmek yaygın ama bence nesrininki daha normal, naçizane görüşüm, yanlış anlamayın. elbette endişeler yersiz değil, karnınızdaki bebeği korumak için içgüdüler olsun hormonlar olsun böyle hislere neden oluyor. ama Allah'a güvenmek, herşeyin iyi olacağına inanmak çok daha sağlıklı kızlar. ben hamileliği yaşadığım kısacık zamanda o kadar rahattım ki. kötü belirtilerimde bile içim rahattı her şeyin düzeleceğine güvenim tamdı. napalım olacaksa oluyor ama en azından o dönemi iyi geçirdiğim için çok mutluyum şimdi bile geriye bakınca. her şey gönlünüzce olsun öptüm sizi

kızlar her nekadar stres yapmayın desekte   muhakkak yapılıyor ama bunu kendınızı yıpratmıycak sızıhayattanda koparmıycak sekılde yapmak lazım bende gecelerı kalkıp hareketlerını kontrol ederdım kontrollerde dr herangı bır sey soylemedıgı surece cok endıselnmeye gerek yok aslında ama merak da cok oluyor tabı dımı

CANIM BUNLAR NORMAL ŞEYLER BENDEDE OLDUI
geçen sabah kalktım bebekte tık yok bekle bekle yok. o gecede kötü rüya görmüştüm .haydaa napsam ne etsem innaki aklıma neler geldi inamassın. duşa girdim belki hareketlenir yine yok. ki çok oynayan bebek benimki. neyse sabah 6 ,30 eşimi uyandurrdım bebek haraeket etmio napıcaz dedim çok üzülüyorum ama görsen. sonra eşimde korktu ama panik yapmadan dur belki uyuyodur dedi elini karnıma tuttu 1 dakika sonra tekmeledi varya dünyalar benim oldu ..  gereksiz panik işte.. rahat ol canım bence ben aştım şimdi .hiçö gerek yok o orda çok mutlu huzurlu . 5 .ayda hissttim bende hareketileri sabret sende :)
 

galiba her hamile kadinda oluyor bu endiseler... bende oyleydim hamileyken... hele ilk haftalar :)
Saglikla hayirlisiyla alirsin bebesilerinizi kucaklariniza kizlar insALLAH...

nesrincim inan iyi olan senin ki bazen psikolojik destek mi alsam bile diyorum insallah hic boyle hissetmezsin
leylakcim normal olmadigini ben de biliyorum normalde herseyin Allahtan geldigine inanan ona twvekkul eden biriyim ama suan beni gecti durumum Allahin korudugu gibi kimse kimseyi koruyup kollayamaz Allaha emanet yavrumuz
gulbincim saol tatlim sanirim ilk donemde ki surekli yatmam o donem ki sikintilar cok etkiledi beni kurtulamadim o psikolojiden
ebrum insallah saglikla bende hissederim artik tepikleri cok sey istiyorum sanirim senin haftalara bi gelsek
meralcim saol canim bende de oldu demen icimi rahatlatti cidden insallah atlatirim bende

dehacım beni yanlış anlama ben eovyn ben mi hissizim demiş ya ondan öyle dedim. endişe de normal ama elinizde değil anlıyorum. ben de elimde olmadan çok üzülüyorum. mantıkla falan engel olunmuyor tek yapacağımız tevekkül etmeye çalışmak, kendimize telkinde bulunmak.

yok canim yanlis anlamadim kendi durumumun farkindayim tatlim:)) neden boyle oldu bilemiyorum sanirim surekli yatmak zorunda kaldim ya bi sure o psikoloji beni birakmadi cok sukur halime 9ay yatanlar da var ne diyim gecer insallah
insanin bazen elinde olmuyor canim haklisin ben de cok uzuldum agladim zamaninda insallah sende en yakin zamanda kavus minigine