KAR/DELEN
 
güzel kız!
adı kar/delen.
üşütemez onu soğuk .
yıldıramaz yağan kar ve buz.
toprak, aşkıyla besler onu ve o ...
hiç beklenmedik bir anda,
don tutmuşken heryer ve üşürken biz onca kıyafet üzerimizde,
o aldırmaz bile çıkarıverir göğe karşı kendini
ışığa aşıktır çünki.
güzel kız!
adı kar/delen.
vazgeçemez güçlü oluşu bundandır.
karanlıklar içerisinde bekler sabırla.
besler onu toprak ana ve o, günü geldiğinde,
telli duvaklı bir gelin gibi sevdiğinin kollarına atıverir kendini.
güzel kız!
adı kar/delen.
incecik boynu sanki kırılacakmış gibi o kadar nazik ki,
çiçeğinin zaten yok eşi benzeri.
kara kışa dayanamazken koca koca ağaçlar,
rüzgar olanca gücüyle eserken ve kırarken dalları...
ilginçtir ki, hiç bir şey olmaz ona.
örselenmeden ışıkla aşkını yaşar o sadece.
güzel kız!
adı kar/delen.


 
Zuhal KUMRAL