Çiğ, çıplak ve arsız bir aydınlığın içinde…Bir kandil yakıyorum, içimi ısıtacak…İçinde eski bir mum; hatıralardan fitili…Bu aydınlığın içinde…Karanlığım…•••Yazılsa hikayesi, “Bir serdengeçtinin ölümü” olur başlığı ihtimal…Ama yazacak bir akıncı yok; üzgünüm…•••Gerçekti; yaşadık…Sonra hikaye ettik…Şimdi masal gibi; anlatanı da,dinleyeni de olmayan…Lügatın sözlük olduğu zamanlardaöldü heyecanımız…Çiğ, çıplak ve arsız bir aydınlığagömüldü ışığımız…•••Adımız vardı aynaya baktığımızda…Sabah ezanları gibi uzundu, derindi,çağıldardı aşkımız…“Bir lokma ve bir hırka”yarazıydık saraylarımızda…Ölümün tezgâhında dokunmuş şiirdik;sonsuzluğa müjdeli…•••Yazılsa hikayesi, “Bir serdengeçtinin ölümü” olur başlığı ihtimal…Ama yazacak bir akıncı yok…•••Çiğ, çıplak ve arsız bir aydınlığın içinde…Bir kandil yakıyorum, içimi ısıtacak…İçinde sarı-eski bir mum; hatıralardan fitili…•••Şimdi kıyamet hüzünlü bir akşam ezanı okunur üstümüze…Bir İstanbul ararız,kırılgan hissedişlerimizi onaracak…İşgal yorgunluğunda,Fatih’ini sayıklar yedi tepesi…En fazla bir kubbedir artık:Serdengeçtinin kayıp türbesinde…•••Fakat…Bir duadır sonsuzluğa, bu garip kandil…Gün gelir, gelir binlerce ebabil