“Anne olmak nasıl bir duygu?” sorusunun cevabını bir anne nasıl verir dersiniz?

“Anne olmak nasıl bir duygu?” sorusunun cevabını bir anne nasıl verir dersiniz? “Harika”, “Çok güzel”, “Süper”, “Dünyanın en güzel duygusu…” olarak cevabınızı alabilirsiniz. Anne adayı bebeğinin olacağını öğrendiği ilk andan itibaren bu farklı duyguları hissetmeye başlar. Ay ay bebeğinin gelişimini heyecanla takip eder ve endişelerle karışan duyguları bebeğini ilk kucağına alacağı ana kadar yoğun bir biçimde hisseder.

Psk. Eda Gökduman: “Güzel duyguların içerisinde endişeler ve zorluklar da tek tek başlamış olur. Uykusuz geçen geceler, ateşler, hastalıklar… Bu okurken çocuklarını büyütmüş anneler de “Offf! Çok zor günlerdi.” diyecekler belkide diyor ve yanlız çocuk büyüten annelere önerilerde bulunuyor:

Aşırı titiz, düzenli ve hijyen bir anne olmayı bırakmak: Bu aşırı çabalar anne üzerindeki baskıyı arttırmaktadır. Önceden düzenli bir eve sahip olan anne bebeğin gelmesi ile dağınıklaşan ortamdan daha fazla rahatsızlık duymakta ve kalan az zamanda toparlanamayan mutfak ve odalar annenin kendisini daha gergin hissetmesine neden olmaktadır. Oysaki bu durum anne tarafından bebek gelmeden önce kabullenilmelidir. Bebekle birlikte eski düzen kalmayacak ve eve harcanan zaman bebeğe verilecektir.

Bebeğin uyku saatlerini dinlenme zamanı olarak planlamak: Birçok annenin yaptığı en büyük hata bu noktadadır. Bu zamanları iş yaparak değerlendirmek yerine kısa uyku molaları, müzik dinleme ve dinlenme zamanı olarak değerlendirmek annenin ruh sağlığını olumlu etkileyecektir.

Bebekle geçirilen zamandan, oyunlardan keyif almak: Gün içerisinde bebeğin fiziksel ve duygusal ihtiyaçlarının karşılandığı her anı oyun haline getirmek, onunla birlikte gülümsemek anneyi de psikolojik olarak rahatlatacaktır. Bedensel yorgunlukların azaltılması için keyifli dakikaların yatak oyunlarına dönüştürülmesi işe yarayacaktır.

Eşe olan ilgi ve eşle birlikte geçirilen zaman: Bebeğin aileye katılması ile birlikte evliliklerin birçoğunun zarar gördüğünü sıklıkla gözlemlemekteyiz. Bebeğin evliliğe güzel şeyler kattığı düşüncesi doğru olsa da artan sorumluluklarla birlikte eşlerin birbirine yeterli düzeyde zaman ayıramaması, ilginin bebeğe yönelerek, eşe olan ilginin azalması, paylaşımları azaltarak çatışmalara zemin hazırlamaktadır. Eşle yapılan günlük sohbetler, sevgi sözcükleri, dokunuşlar, bebeğin evliliğinize kattığı güzellikler karşılıklı olarak paylaşılmalıdır. Babalar; bazen bebekler ile iletişim kurma zorlukları yaşayabilir. Ne yapacağı, onu nasıl kucağına alacağı, onunla nasıl oynaması gerektiği ile ilgili anne kadar becerikli olamayabilir. Bu konuda da eşe destek olunması ve bebekle iletişimin arttırılarak babaya da görev ve sorumlulukların verilmesi annenin kendine zaman ayırmasına ortam hazırlayacaktır.

Kendine bakımın azalmaması: Artan sorumluluklar, yorgunluk nedeni ile anne kendi ile yeteri kadar ilgilenmemektedir. Kendine bakmayan, kendisi için çaba göstermeyen anne zamanla depresyona girebilir.

Sosyal yaşamın bebekle birlikte kısıtlanmaması: Hamile kalmadan önce keyif aldığı aktiviteleri bebekle birlikte bitirmemek önemlidir. Çocuk doktorunun izin verdiği ortamlarda bu aktivitelere devam edilmesi annenin psikolojisi ve bedeninin dinlenmesi açısından da yararlı olacaktır.

Çalışan bir anne açısından çocuğunu yalnız büyütmek çok daha zordur. Çocuğunun gelişiminde yanında olamadığı, onunla yeterince ilgilenemediği düşüncesi ile yaşanan yoğun suçluluk duyguları annenin psikolojisini olumsuz etkiler. Çalışan anneyi psikolojik olarak rahatlatacak en önemli şey; çocuğuna bakan kişiye olan güvenidir. Bu kişi bir bakıcı, dadı veya anaokulu öğretmeni olabilir. Annenin bu kişilerle yakın, sıcak ve güven içeren bir iletişim biçimi kurması bu kişilerin de çocuğa ilgisini ve sevgisini pekiştirecektir.


alıntıdır

ben ıstanbulda yanlızım ne annem ne kayınvaledem var cagın 5 gunlukken yanlız bakmaya basladım donum dusundugumde yanlız bakmakan zorlandıgımı hatırlamıyorum sadece bazen kendıme zaman ayıramadıgım ıcın cok mutsuz olurdum aynaya bakmayı unuturdum haftalarca

Çok güzel paylaşım olmuş canım... Teşekkürler...
Bende maalesef çalışan bir anneyim. Haftasonları o uyuduğunda işlerimi yaptığım için dinlenme fırsatım pek olmuyor. Geçenlerde eşimle de bu konuyu konuştuk. Çok yorgun olduğumu ve yeteri kadar dinlemediğimi söyledim. Bana dediği laf : Akşam çocuk yattıktan sonra tv karşısında oyalanma sen de yat uykunu al dinlen. Halbuki ben akşamları o uyuduktan sonra (ki saat 11,5-12 civarı oluyo) kendime vakit ayrımaya çalışıyorum. Tv karşısında uzanıp dilediğim şeyi izlediğimde de dinleniyorum. Yorgunluğun giderilmesi sadece yatıp uyumak değil. Anlattım derdimi beyfendiye ama pek anladığını söyleyemem...

kızım 8 aylıkken tekrar çalışmaya başladım annem baktığ için gözüm arkada kalamdı hiç ama ilklerini yaşayamamk beni çok üzdü annemins ağladığı düzenle (biz 7 kardaşiz) çok güzel bir şekilde yetişiyor kzım herşeyi o öğretiyor ben sadece izliyor gibi oluyorm
işten gelince yemek telaşı yemekten sonra toparlama telaşı ondan sonra uyku telaşı arasındakzıımla ilgilenemediğimi kendime zaman ayıramadığımı düşündüğüm çok oldu evin dağınık olmasına hiç tahammul edemem zamanla az aza bıraktım dağıttı toladım dağıttı topladım bende alıştım şimdi dağıtıyor o ne zman bırakırsa ben topluyorum son zamnlarda işten erken çıkmaya başaldım ve daha fazl zamanım var ve kızımla daha çok ilgilenebiliyorum
eşimle kızımın diyaloğu çok iyi eşim hiç zoruk çekmedi ilk doğduğunda hemşire kızımı babasına verdi hiç zorlnamadı tutmakta çok heycanlıydı
 
kendime zamanım kalmıyor bazen öyle oluyorki tişörtümü değişmek bile zor geliyor ama katlanıyoruz annelik fedakarlık dmeke hafta sonu hep iş hep iş ev temizlik yemek çamaşır ütü hafta içide işten gel günlük telaşla 3 yılı geride bırakıyoruz neredeyse ama geldi ve geçti zman çok mutluyum yinede , kızımın varlığı beni çok mutlu ediyor
 
ama şunu itiraf etmeliyimki annem omasaydı böyle olamzdı sanırım
kendimce aldığım bir karar 2011 yazındna sonra iş hayatımı bitiriyorum ve tamamen evime kızıma adapte olmayı istiyorum daha farklı olacağını düşünüyorum daha güzel olacak bence

[QUOTE=bluerose] Çok güzel paylaşım olmuş canım... Teşekkürler...
Bende maalesef çalışan bir anneyim. Haftasonları o uyuduğunda işlerimi yaptığım için dinlenme fırsatım pek olmuyor. Geçenlerde eşimle de bu konuyu konuştuk. Çok yorgun olduğumu ve yeteri kadar dinlemediğimi söyledim. Bana dediği laf : Akşam çocuk yattıktan sonra tv karşısında oyalanma sen de yat uykunu al dinlen. Halbuki ben akşamları o uyuduktan sonra (ki saat 11,5-12 civarı oluyo) kendime vakit ayrımaya çalışıyorum. Tv karşısında uzanıp dilediğim şeyi izlediğimde de dinleniyorum. Yorgunluğun giderilmesi sadece yatıp uyumak değil. Anlattım derdimi beyfendiye ama pek anladığını söyleyemem...[/QUOTE] ben de cagın uyuduktan sonra elıme kahvemı yada kolamı alıp yarım saat bır saat tv ızlemeyı ok sevıyorum benı dınlendırıyo haklısın canım ama bazen anlamıyo ıste esler bunu

[QUOTE=yaprakkk] kızım 8 aylıkken tekrar çalışmaya başladım annem baktığ için gözüm arkada kalamdı hiç ama ilklerini yaşayamamk beni çok üzdü annemins ağladığı düzenle (biz 7 kardaşiz) çok güzel bir şekilde yetişiyor kzım herşeyi o öğretiyor ben sadece izliyor gibi oluyorm
işten gelince yemek telaşı yemekten sonra toparlama telaşı ondan sonra uyku telaşı arasındakzıımla ilgilenemediğimi kendime zaman ayıramadığımı düşündüğüm çok oldu evin dağınık olmasına hiç tahammul edemem zamanla az aza bıraktım dağıttı toladım dağıttı topladım bende alıştım şimdi dağıtıyor o ne zman bırakırsa ben topluyorum son zamnlarda işten erken çıkmaya başaldım ve daha fazl zamanım var ve kızımla daha çok ilgilenebiliyorum
eşimle kızımın diyaloğu çok iyi eşim hiç zoruk çekmedi ilk doğduğunda hemşire kızımı babasına verdi hiç zorlnamadı tutmakta çok heycanlıydı
 
kendime zamanım kalmıyor bazen öyle oluyorki tişörtümü değişmek bile zor geliyor ama katlanıyoruz annelik fedakarlık dmeke hafta sonu hep iş hep iş ev temizlik yemek çamaşır ütü hafta içide işten gel günlük telaşla 3 yılı geride bırakıyoruz neredeyse ama geldi ve geçti zman çok mutluyum yinede , kızımın varlığı beni çok mutlu ediyor
 
ama şunu itiraf etmeliyimki annem omasaydı böyle olamzdı sanırım
kendimce aldığım bir karar 2011 yazındna sonra iş hayatımı bitiriyorum ve tamamen evime kızıma adapte olmayı istiyorum daha farklı olacağını düşünüyorum daha güzel olacak bence [/QUOTE] annenın yanında olması buyuk sans yınede ben hıc yasayamadım onu ıste ıs hayatını bırakmak da sonradan zor oluyor ben cagına 9 aylık hamıyken bıle calıstım sonra ara verdım sıdmı evden yazılım sırketı sayesınde calısmıyor olsam cok bocalardım ınsan ıse yaramadıgını hıssedıyo sankı ozaman hep oyle alıstıgı ıcın

ben hamile kaldığımda işten ayrıldım zaten ve kzıım 8 aylk olana kadar çalışmadım ev hanımlığı daha zor ve özveri isteyen bişey ben tam bir ev hanımı olurm bundna eminim :))))) çalışmayı pek sevmiyordum zetn laf aramızda

saol canim cok guzel bir yazi. ben en cok bunlardn etkilenen ve mutsuz olan annelerdenim. hatta psikologada yazdim ve henuz cevap alamadim. kendimede bakamadim, esimede vakit ayiramadim, isimden geri kaldim, bunlari sorunda ettim, mutsuzda oldum, ama bu gunlerde biraz daha iiyim kabullenme noktasina geldim. hayat boyle anne olmak boyle birsey artik cocuksuz donem kapandi ve o donem geri gelmeyecek  odonemleri arayip mutsuz olmanin faydasi yok bunun yerine bu sartlarda mutlu olmayi ogrenmem ve yeni bir duzen kurmam lazim. bunlari anca kizim 20 aylik oldugunda soyleyebiliyorum.tekrar tesekkurler

[QUOTE=yaprakkk] ben hamile kaldığımda işten ayrıldım zaten ve kzıım 8 aylk olana kadar çalışmadım ev hanımlığı daha zor ve özveri isteyen bişey ben tam bir ev hanımı olurm bundna eminim :))))) çalışmayı pek sevmiyordum zetn laf aramızda [/QUOTE] :))) sen en ıyı sekılde basarırsın bacım her ıstedıgını

[QUOTE=eonn]

saol canim cok guzel bir yazi. ben en cok bunlardn etkilenen ve mutsuz olan annelerdenim. hatta psikologada yazdim ve henuz cevap alamadim. kendimede bakamadim, esimede vakit ayiramadim, isimden geri kaldim, bunlari sorunda ettim, mutsuzda oldum, ama bu gunlerde biraz daha iiyim kabullenme noktasina geldim. hayat boyle anne olmak boyle birsey artik cocuksuz donem kapandi ve o donem geri gelmeyecek  odonemleri arayip mutsuz olmanin faydasi yok bunun yerine bu sartlarda mutlu olmayi ogrenmem ve yeni bir duzen kurmam lazim. bunlari anca kizim 20 aylik oldugunda soyleyebiliyorum.tekrar tesekkurler[/QUOTE] rıca ederım canım bende bır donem aynı senın gıbı bocalamıstım oyuzden paylasmak ıstedım bu yazıyı gorunce dunyaya bır mucıze getırıyoruz ve hayatımız degısıyo ama bılıyomusun cagın 3 bucuk yasında sımdı hem kendıme zaman ayırabılıyorum hem onunla ezıp eylenebılıyoruz hersey cok guzel ılk aylarını yasıyan anneler asla mutsuz olmasınlar yasadıkları mucızenın tadını cıkarmak lazım

[QUOTE=gülbin] [QUOTE=yaprakkk] ben hamile kaldığımda işten ayrıldım zaten ve kzıım 8 aylk olana kadar çalışmadım ev hanımlığı daha zor ve özveri isteyen bişey ben tam bir ev hanımı olurm bundna eminim :))))) çalışmayı pek sevmiyordum zetn laf aramızda [/QUOTE] :))) sen en ıyı sekılde basarırsın bacım her ıstedıgını [/QUOTE]
 
sağol canım yapı meselesi sanırım eve daha yatkınım ama öle pasaklı bir ev hanımı olurmuşum heheheheh
 
kızım için zman ayırmam lazım bendn uzak olmasını istemiyorum annem bırakırken hiç arkasına bile bakmıyorya çok üzülüyorum beni istemiyor diye düşünüyorum :((((((( hep yanında olayım heppppppp

[QUOTE=yaprakkk] [QUOTE=gülbin] [QUOTE=yaprakkk] ben hamile kaldığımda işten ayrıldım zaten ve kzıım 8 aylk olana kadar çalışmadım ev hanımlığı daha zor ve özveri isteyen bişey ben tam bir ev hanımı olurm bundna eminim :))))) çalışmayı pek sevmiyordum zetn laf aramızda [/QUOTE] :))) sen en ıyı sekılde basarırsın bacım her ıstedıgını [/QUOTE]
 
sağol canım yapı meselesi sanırım eve daha yatkınım ama öle pasaklı bir ev hanımı olurmuşum heheheheh
 
kızım için zman ayırmam lazım bendn uzak olmasını istemiyorum annem bırakırken hiç arkasına bile bakmıyorya çok üzülüyorum beni istemiyor diye düşünüyorum :((((((( hep yanında olayım heppppppp[/QUOTE] oyel dusunme canım benım amcamın ogluna bır haftalıkken babanem bakmaya baslamıs amcamla yengem almanyaya gotmıs 6 ayda bır gelıyolarmıs yıldabırkac ay gorusuyporlarmıs 5 yasına kadar sonra yanlarına almıslar sımdı kuzenım tabıkı yengemı babanemden cok sevıyoru dogal olarak annesı bababem budurumdan hosnut degıl o baska :)

bence tek çocugu tek ba$ina buyutmek zor deil
herzseyinizi ona gore ayarlarsanz hiç zorlanmazsiniz
 
zor olan iki çocuk
birinin duzeni digerini tutmuyo
biri dursa digeri bz$lio
 
ama yinede çali$makdan iyidir
 
te$ekkurler gulbinim

[QUOTE=gülbin] [QUOTE=eonn]

saol canim cok guzel bir yazi. ben en cok bunlardn etkilenen ve mutsuz olan annelerdenim. hatta psikologada yazdim ve henuz cevap alamadim. kendimede bakamadim, esimede vakit ayiramadim, isimden geri kaldim, bunlari sorunda ettim, mutsuzda oldum, ama bu gunlerde biraz daha iiyim kabullenme noktasina geldim. hayat boyle anne olmak boyle birsey artik cocuksuz donem kapandi ve o donem geri gelmeyecek  odonemleri arayip mutsuz olmanin faydasi yok bunun yerine bu sartlarda mutlu olmayi ogrenmem ve yeni bir duzen kurmam lazim. bunlari anca kizim 20 aylik oldugunda soyleyebiliyorum.tekrar tesekkurler[/QUOTE] rıca ederım canım bende bır donem aynı senın gıbı bocalamıstım oyuzden paylasmak ıstedım bu yazıyı gorunce dunyaya bır mucıze getırıyoruz ve hayatımız degısıyo ama bılıyomusun cagın 3 bucuk yasında sımdı hem kendıme zaman ayırabılıyorum hem onunla ezıp eylenebılıyoruz hersey cok guzel ılk aylarını yasıyan anneler asla mutsuz olmasınlar yasadıkları mucızenın tadını cıkarmak lazım[/QUOTE]
umarim canim umarim benimkide o yasa gelince biraz farkli oluriz . kimseden yardim almadan yetistiriyoruz burda herseyimiz ona ayarli su an. kresede vermiyoruz dil sorunu var. biraz alissin belki bir 3 4 ay sona veririz. evet baska basliklardan seninde zorlandigini hatirliyorum. biraz rahatladigina cok sevindim. darisi basimiza :-))

Bende baslarda cok bocaladim hatta depresyona girdim belki halen cikmamaisimdir Gercekten cok zor bir gorev ben calismayi cocuk bakmaya tercih ederim sanirim.. Oglum 7 aylik simdi hersey daha kolay ilk 3-4 ay gercekten cok zor yardimsiz o zamani gecirmek zor olurdu sanirim..Simdi ikinci bebek geliyor ve ilk 3-4 aylik donemi nasil gecircem diye kara kara dusunuyorum..

[QUOTE=anxious]Bende baslarda cok bocaladim hatta depresyona girdim belki halen cikmamaisimdir Gercekten cok zor bir gorev ben calismayi cocuk bakmaya tercih ederim sanirim.. Oglum 7 aylik simdi hersey daha kolay ilk 3-4 ay gercekten cok zor yardimsiz o zamani gecirmek zor olurdu sanirim..Simdi ikinci bebek geliyor ve ilk 3-4 aylik donemi nasil gecircem diye kara kara dusunuyorum..
[/QUOTE]
Allah kolaylik versin canim bende senin gibi calismayi cocuk bakmaya tercih ederim.umaim saglikla alirsin ikinciyide kucagina.iyi cesaret etmissin ben edemem ikinciye ama ikisi bir arada buyur gider..

eylul 4 gunluktu bekır gıttıgnde. ognden berı tek basıma bakıyorum buyutuyorum.
sadce 7-8 aylıkken 20 gunluk ızne geldı okdar.
bide 2 tane yaramaz kardesım var allahım ya biri 9 yasında bırı 11.
eylul uyuyo bunlar baslıyo bırı pc acar bırı tv.
sabahın 8ınde okul tantanası.
cocuk tam oglen uykusuna yatıyo bunlar okuldan gelıyo.
gece uyutmuyolar 12ye kadar. çocugun ne uykusu var ne dogru duzgun yasadıgı sessız sakin bı ortam.
annemde işe gıdıyo 3 cocukla kalıyorum tek basıma.
bide okadar sorumlulugun ustune annem gelınce nıye bılasıkları dızmedın nıye kopege yemek vermedın nıye çamasır asmadın gıbı suclamalarada magruz kalıyorum.
kendı cocuk bakmadıkı bilsin.

bende gerek benim ailem gerekse eşimin ailesi yakın olduğu halde kızımı kendim büyüttüm. ilk 1 hafta görümcem kaldı. sonrasında kendim ama o günleri ne siz sorun ne ben soyleyeyim. uykusuzluk, bişey bilmiyosunuz acaba bi zarar verirmiyim diye çok düşündüm. altını açarken yada emzirirken boğulursa ne yaparım diye. evde kimse yok yardıma gelecek. ama şimdi iyiyki kendim bakmışım diyorum herşeyi çok daha iyi anlıyorsunuz sahipleniyorsun. şu an kızım 23 aylık ve biz herşeyimizi birlikte yapıyoruz. gezmemizii alışveririşimizi,yemeğimizi.... yanii 2. çocuğu çok istiyorum ama ilk 3 ay beni çok korkutuyor. hani direk 3 aylok bi bebek olarak gelse ne güzel olurdu :):):)